Categorie: Blogs Ride & Run (page 1 of 2)

Het oudste team van Ride & Run

Met z’n drieën zijn ze maar liefst 123 jaar oud, maar dat houdt ze niet tegen! Vader Gerard (62) en dochter Kitty (31) doen komende editie van Ride & Run mee aan de tien kilometer. Kitty zadelt hiervoor haar paard Amigo, die ook al de respectievelijke leeftijd van 30 jaar heeft bereikt.

Gerard (62)

“Toen Kitty belde of ik mee wilde doen zei ik meteen ja”, vertelt Gerard. Gerard loopt fanatiek hard en was dan ook optimistischer over de in te schatte tijd dan zijn dochter. “Ik doe ongeveer een uur over tien kilometer hardlopen, maar Amigo is ook al op leeftijd en heeft af en toe een rustig momentje nodig volgens Kitty. We hebben daarom maar anderhalf uur opgegeven, gewoon voor de zekerheid.” Kitty woont in Arnhem en de route van de tien kilometer komt zelfs langs de wei van Amigo. “Van Kitty moet ik paardensnoepjes meenemen om hem voorbij het erf te lokken, anders loopt hij zo zijn wei in”, vertelt Gerard lachend. “Kitty houdt zijn conditie goed op peil, ze trainen zo’n twee à drie keer per week. Als ze niet rijden, gaan ze op pad met de sulky. Zo blijft hij op zijn oude dag super fit, hij vindt zichzelf ook nog een jonge god en geeft regelmatig een vrolijke bokkesprong. Zelf train ik drie keer in de week. Ook regelmatig op het strand, en sinds kort loop ik veel over ruiterpaden, als extra oefening.”

Kitty (31) en haar paard Amigo (30)

Tot nu toe hebben vader en dochter nog niet samen getraind. Gerard woont in Den Haag, dus de afstand om samen te trainen is te ver. Ze zien hier echter geen probleem in en gaan de uitdaging enthousiast aan.

Bit wenst jullie alvast veel succes!

Blog Jesse Drent: Hardlopen in de buitenbak

Vorig jaar zag ik Ride & Run al voorbij komen, maar kon toen helaas niet meedoen. Maar deze editie kan ik wel meedoen op 2 juli. Samen met Eva Roemaat zit ik in het Ride & Run-team. Samen vormen wij Showteam Nalanta en houden ons vooral bezig met vrijheidsdressuur. We kunnen samen enorm lachen en tegelijkertijd ook goed ergens voor gaan. Super combinatie voor dit event dus!

jesse drent ride run Ik vind het altijd erg belangrijk dat je conditie goed is en dat je gewoon lekker veel beweegt. Veel mensen zijn – net als ik – de hele dag al op stal bezig. Dat is al een hele sportschool op zich, maar wat als je paard ontsnapt?! Dan moet je die toch zeker wel 5km achterna kunnen rennen. 😉 Nog een extra goede reden om tijd vrij te maken om te trainen! We zijn altijd wel bezig met hoe ons paard eruit ziet en hoe goed hij loopt, maar denken we altijd wel aan onszelf? Ik denk dat er bij iedereen wel winst te behalen is en dat hardlopen nooit verkeerd is. Een initiatief als Ride & Run kan een enorme motivatie zijn, je hebt een stok achter de deur. Ook is het leuk dat je in teamverband start, gezellig samen. Eva en ik doen dus mee op de 5 km afstand: ik ren, Eva rijdt. Ik verwacht dat het me wel enorm gaat tegenvallen. Een afstand van 5 km hardlopen op onverharde grond. Belangrijk dus om vanaf nu zeker twee keer in de week te gaan trainen. Misschien dat ik maar in de buitenbak ga hardlopen, lekker zwaar 😉 Maar hoe geweldig is het om je passie te combineren met sportief en gezond trainen. Heerlijk in de ochtend bij de opkomende zon, of juist later op de avond… Misschien neem ik in de training Macho mijn Shetlander aan de hand wel mee, eens zien wie het langer volhoudt! Met mijn Arabische merrie Andorra hoef ik die strijd niet eens aan te gaan, haha. Dan weet ik zeker dat het een snelle tijd wordt. Ik ga maar eens op internet zoeken naar goede sportschoenen en sportkleding. Want ja, ik kan natuurlijk niet kreupel mee doen aan de run. Ik ben enorm benieuwd hoe het mijn conditie staat! We gaan het zien en ik zal jullie op de hoogte houden!

Groetjes, Jesse

Jesse kreeg op zijn twaalfde zijn eerst pony Andorra, doordat dit niet vanzelf ging, wilde hij paarden beter leren begrijpen. Sinds zijn veertiende doet Jesse dan ook vrijheidsdressuur met zijn paarden. Naast Andorra is hij ook eigenaar van de stoere Macho.

P.S. Hoe ver zijn jullie met jullie training en hebben jullie nog tips?

Blog Claudia van Bree: ‘Maar ’t bolletje zegt links!’

Ride and run

Lonneke, Inga en Claudia (v.l.n.r.) klaar om de route te verkennen

Nieuw dit jaar: paardrijden en mountainbiken. Enkele weken geleden was dat de onschuldige aankondiging van een nu al razend populair onderdeel van Ride & Run. Ontzettend leuk, alleen… alle routes moeten wel uitgezet én gecontroleerd worden. We willen natuurlijk wel zeker weten dat ze uitdagend en afwisselend, maar vooral ook veilig zijn voor alle deelnemers. En guess what, voor die controle waren wij – Inga van KNHS en Lonneke en ik van Bit – de aangewezen personen.

Vorig jaar kwamen we met het route verkennen nog wel weg met een jeep en de benenwagen, maar bij de aankomende editie in Papendal zijn niet alle wegen begaanbaar met de auto en zijn de afstanden een stuk groter. Dat werd dus fietsen. En laten wij, op Inga na, nou niet bepaald ervaren mountainbikers zijn…  Enfin, alles voor Ride & Run, dus dat feit negerend doken we gestoken in sportieve outfits – op foto/video moet het er natuurlijk wel profi uitzien 😉 – op geleende mountainbikes het natuurgebied rond Papendal in.

13152883_1140984645921713_909601741_n

Routekaarten, maar lang leve Google Maps op onze Iphone!

Nou ja. Eerlijk gezegd duurde het wel even voordat we in het bos stonden. We hadden namelijk al in de eerste minuut de verkeerde afslag te pakken. En het duurde vervolgens heel wat uurtjes voordat we de uitgang van het natuurgebied ook weer gevonden hadden. Die routekaartjes bleken namelijk handig voor het globale overzicht, maar het natuurgebied heeft vrijwel alleen maar paden zonder naambordjes, dus dat werd nogal een zoekplaatje. Gelukkig bracht een telefoon met gps uitkomst. Na wat opstartproblemen en voor omstanders vage gesprekken als ‘het Bolletje zegt links. Nee, nu gaan we verkeerd. We moeten terug. Hé, dit klopt niet! Uhhhh en nu…’ kwamen we erachter dat ’t Bolletje met een pijltje de richting aangaf en werden we dikke vrienden. Maar we moesten natuurlijk wel nog altijd op elk paadje stoppen om te kijken of de deelnemers elkaar kunnen passeren, waar de waterpunten komen, hoe we de route kunnen aangeven, of de finish op de juiste plek ligt etc… Kortom, pas na ruim drie uur in slakkengang door het mulle zand zwoegen kwamen we bezweet en met papieren vol aantekeningen het bos weer uitrollen. Het eindresultaat van deze ‘barre tocht’? Drie dagen zadelpijn…

13162176_1140984662588378_694692527_n

En toen kwamen we ook nog een Ride&Run deelneemster tegen, hoe leuk!

Oh nee, veel belangrijker; er liggen op 2 juli drie uitdagende routes te wachten. Mét wegwijsbordjes. Het wordt soms hard werken met een klein klimmetje of mul zand, maar je wordt beloond met prachtige en afwisselende uitzichten. Beloofd. Je krijgt onderweg drinken, kunt veilig de weg over en kunt na de finish tijdens het bijkomen/uithijgen de net gestarte combinaties aanmoedigen (zonder dat je in de weg rijdt/fietst/loopt). En we hebben natuurlijk de beste locaties uitgezocht voor publiek en fotograaf zodat alle deelnemers straks naast een T-shirt ook een digitale deelnamefoto als aandenken hebben. Kortom, we zijn er bijna klaar voor en kunnen niet wachten om het startsein te geven. Zien we je daar?! Tot dan!

Groetjes, Claudia van Bree

Claudia is online media coördinator van Eisma Horsesmedia en nauw betrokken bij Bitmagazine.nl.

Alvast een sneakpeak van de route zien? Bekijk de video van onze verkenningstocht. Houd www.rideandrun.nl goed in de gaten, binnenkort zetten we ook de routekaartjes online.

Blog Bianca Schoenmakers: ‘Stop met het maken van excuses’

Inmiddels is mijn deelname aan Ride & Run alweer bijna een jaar geleden en dat brengt mij in gedachten naar het begin van mijn ‘hardloopcarrière’.

Foto Lonneke RuesinkIk heb spierpijn gehad, ontzettend veel spierpijn, ik ben buiten adem geweest, ik heb nieuwe gedeeltes van mijn omgeving ontdekt, ik ben twaalf kilo afgevallen, ik heb nieuwe mensen uit mijn buurt leren kennen, ik ben fitter geworden en heb uiteindelijk meegedaan aan een ontzettend leuk evenement in Ermelo, waarbij ik heel erg veel plezier heb gehad. Ik kan het dan ook iedereen aanraden om zich op te geven voor een of meerdere edities van Ride & Run. Het was vorig jaar ontzettend leuk en gezellig en je hebt een doel om naartoe te werken en jezelf fitter te maken. Want eerlijk is eerlijk, paardrijden alleen maakt je gewoon niet fit genoeg. Ja, paardrijden is een sport en je bent fysiek actief bezig en goed paardrijden is ontzettend moeilijk. In het paardrijden verbeter je jezelf door het veel te doen, je gevoel te ontwikkelen en je raakt er nooit in uitgeleerd. En iemand die voor het eerst actief op een paard heeft gereden, zal de dag erna zeker beamen dat hij zijn lichaam daarvoor gebruikt heeft, als hij überhaupt nog naar je toe kan lopen om je dat te komen vertellen. En zelfs ik, als behoorlijk getrainde paardensporter, krijg enorm spierpijn als ik weer te fanatiek begonnen met rijden na twee weken vakantie. Maar hoewel er al hele leuke artikelen zijn verschenen over de hoeveelheid calorieën die je verbrand tijdens het rijden en de randactiviteiten, kan paardrijden nooit tippen aan een echte fysieke sport, zoals hardlopen en fietsen. Als je spieren gewend zijn aan het paardrijden, dan doet het gewoon niet meer veel met je. Conditioneel al helemaal niet. Hoewel ik online onder deze artikelen hooglopende discussies heb gevoerd met manegeruiters, die eens per week een uurtje rijden en vonden dat zij daarmee toch echt wel verschrikkelijk veel calorieën verbranden. Nog meer dan hardlopers of fietsers en dat ik, als beroepsruiter die ongeveer tien paarden per dag rijd, daar volgens hen helemaal geen verstand van had, weet ik uit ervaring dat alleen paardrijden je een matige conditie geeft en je lichaam er te weinig mee verbrandt. bianca schoenmakers rrWant zeg nou eens eerlijk, welke hardloper loopt zes dagen in de week een uurtje of zeven hard en doet daarnaast nog enkele uren andere lichamelijke arbeid? En welke hardloper doet dit vanaf zijn achttiende tot zijn, pak hem beet, zestigste levensjaar, zo’n driehonderd of meer dagen per jaar? En al zou die hardloper dat doen, zou hij dat dan kunnen terwijl hij de avond ervoor een shoarmaschotel en bier heeft genuttigd, die ochtend zijn ontbijt heeft geskipt en in plaats daarvan een sigaret heeft gerookt? Zou die hardloper dan toch een paar kilo’s te zwaar zijn? Nee toch? Sommige ruiters kunnen dit allemaal wel, omdat paardrijden fysiek niet meer zo zwaar is, zodra je lichaam er aan gewend is en omdat een ongezonde levensstijl eigenlijk niet direct afbreuk doet aan je paardrijgevoel. Maar dat betekent natuurlijk niet dat je dit als voorbeeld moet zien. Als je lichamelijk fitter bent, net wat vetrandjes kunt laten verdwijnen en minder snel buiten adem raakt als je paard eens lastig of de temperatuur wat hoger is, dan word je uiteindelijk ook een betere ruiter, denk ik. Dus stop met het maken van excuses, begin met lopen of een andere fysieke sport naast het paardrijden en geef je samen met een andere sportieveling op voor Ride & Run! Bianca Schoenmakers [handwritten]Springamazone Bianca Schoenmakers deed vorig jaar mee aan de eerste editie van Ride & Run en blogt over haar ervaringen op hardloopgebied. [/handwritten]

Blog Ride & Run: ‘Maar ik zou nondejuu rennend finishen!’

Zo, Ride And Run heb ik weer overleefd! Ongeveer drie maanden geleden begon ik als ‘zelf liever zo min mogelijk passen zetten’ ruiter met hardlopen, met als doel het evenement dat afgelopen weekend in Ermelo plaatsvond op het KNHS centrum. 

linda rijken

Springamazone Linda Rijken trainde ook al voor Ride & Run, helaas raakte ze een dag van te voren geblesseerd.

Zoals jullie al konden lezen ging dat met ups en downs bij mij, van spierpijn tot fit worden, van schaamte tot trots en van slechte schoenen tot grappige kleding. En zo moest ik de trend natuurlijk voortzetten tot het allerlaatste moment! Vrij vlug nadat ik besloot de uitdaging aan te gaan, had ik een teammaatje gevonden in collega-amazone Linda Rijken. Omdat Linda niet ver van Ermelo af woont, zou zij een paard meenemen die we konden delen en ik zou voor de rest zorgen. Door de afstand die we uit elkaar wonen konden we niet samen trainen, maar de lol die we via de sociale media hadden, maakte alles goed!

10414842_10207059134221375_3820036433573000898_n

Mijn uitzicht 🙂

Tot de dag voor Ride & Run… Linda belde mij met de mededeling dat ze haar knie had verdraaid en echt niet kon lopen. De foto van haar dikke knie die ze even later stuurde, voorspelde niet veel goeds. Zij moest maar eens richting een dokter voor controle. Maar wat moest ik nu? Ik had geen medeloper en geen paard. Linda zorgde binnen een uur voor een nieuw teamgenootje, maar nu nog een paard! Na wat prakkiseren en heel lief mijn vriendje Peter aankijken, kon ik een van zijn paarden en een vervoersmiddel meenemen. Gelukkig kon het doorgaan!

11698502_10207059136941443_6862091609714366539_n

Mijn nieuwe teammaatje Caroline Verhoeve.

Na wat bellen en heel goed naar de Facebookfoto’s gekeken te hebben, ontmoette ik mijn nieuwe teammaatje Caroline Verhoeve in Ermelo. Gelukkig hadden we meteen wat lol samen en bleken we aardig op een lijn te zitten. Toen we de goodiebags en de geweldige groene shirts op hadden gehaald, konden we Fido Dido gaan opzadelen. Snel omkleden, rugzak vullen met de spullen voor de grote wisseltruc halverwege de run en we konden richting de start. Niks vergeten? Ja natuurlijk, de nummers en tijdregistratiechip lagen nog in de auto. Tot groot genoegen van Fido Dido ging ik in galop over het veld terug naar de wagen om de spullen te pakken en snel in galop weer terug naar de start. Tijdens de route van 5km begon ik op de rug van Fido Dido, om hem halverwege af te staan aan Caroline. Bij de start kreeg Caroline nog snel de Bit Go Pro op haar hoofd gezet, zodat ik als Bit-blogger een beetje in de gaten gehouden kon worden. Aan het toch ietwat groene paard had ik mijn handen vol het eerste stuk. Langzaam draven vond hij vervelend en ingehaald worden door een sneller team vond hij helemaal geen goed idee!

DSC_5989-border

Smile!

Gelukkig was het paard voor de wissel iets gekalmeerd, zodat ik een redelijk braaf paard aan mijn teamgenootje over kon dragen. Het paard was hierin tenslotte mijn verantwoording! Wisselen van schoenen en cap deden we redelijk snel, dus nu kon het ‘echte’ deel voor mij beginnen. Fido Dido was het eerste stuk nog wat onrustig, maar Caroline had hem gelukkig snel genoeg onder controle.

IMG_9004

WATER!

Al snel merkte ik dat het warm was, zeg maar gerust heet, zeker op de stukken waar het windstil was. Normaal train ik ’s avonds, maar dit was andere koek! Op het laatste stuk had ik het dan ook zwaar, maar ik zou nondejuu rennend finishen! En hé, een kilometer voor de finish staat Bit-fotograaf Ivonka met haar camera. Hup even lichtvoetig lopen en net doen alsof het leuk is, smile! Om vervolgens de finish te zien, we zijn er bijna! Bij de laatste meters stond nog een ‘opzweepmeneer’, die rende het laatste stukje mee en moedigde me aan voor een eindsprint. Om vervolgens lachend te finishen, daar stond tenslotte Lonneke van het Bit-team met een grote lens naar me te lonken.

bianca finish

De ‘opzweepmeneer’ Johan Heegsma sprint de laatste meters mee!

Moe maar voldaan dook ik snel op de bekertjes water die klaarstonden. Ik kon trots zijn op mezelf. Van ‘na twee minuten rennen haast dood neervallen’ tot ‘na 2,5 km rennen nog aardig knap op de foto knallen’! En die foto’s zijn gaaf geworden!

IMG_9003

Handige tips van Eric van Breda.

Na de finish heb ik nog wat nuttige tips gekregen van Bit’s huisfysio Eric van Breda. Want dit hardlopen wil ik nu in combinatie met wat krachttraining echt door gaan zetten. Al zal ik wel ooit een terugval hebben nu die stok achter de deur weg is. Mijn doel is 5 km kunnen rennen in een half uur, over een half jaar. Ik hoop dan ook dat iedereen mij regelmatig vraagt hoe het met lopen gaat, want goed liegen kan ik niet en ik zou me doodschamen als ik steeds weer toe moest geven dat ik weer eens afgehaakt ben! Bit bedankt voor deze uitdaging en alle volgers bedankt voor jullie reacties, likes en aanmoedigingen, dat heeft me echt geholpen met doorzetten. Dit was mijn laatste hardloopblog, hierna ga ik jullie weer lastigvallen met schrijfseltjes over paarden, in de breedste zin van het woord! Bekijk hier het Go Pro filmpje van Bianca & Caroline!


Bianca Schoenmakers

Bit-blogger Bianca Schoenmakers gaat rennen tijdens Ride&Run. Hardlopen, iets wat ze normaal zoveel mogelijk probeert te vermijden. Of ze nu – met alle Bit-lezers als stok achter de deur – in een hardloopjunkie verandert? De tijd zal het leren…

Blog Ride & Run: Meneer Swinkels, bedankt!

Omdat gewoon alleen een potje rennen door het bos best saai kan zijn, probeer ik dingen erbij te doen die het wat leuker maken. Zo neem ik altijd mijn Jack Russel Freaky mee. Zij zorgt vaak voor extra uitdaging, door voor mijn voeten te gaan lopen waardoor hardlopen een soort van hordeloop wordt.

Natuurlijk heb ik ook een oordopje in met mijn favoriete muziek. En aangezien muziek luisteren alleen niet voldoet, loop ik ook regelmatig mee te blèren. Zo is het me al eens gebeurd dat ik lekker luid en vals mee aan het zingen was met ‘Highway to Hell’ van AC/DC en er plotseling toch zomaar iemand liep op het kruisende pad. Gelukkig heet het dan niet voor niets hardlopen wat ik doe. En kan ik dus uiterst hard weglopen van de plaats der schaamte!

Ook probeer ik hier en daar een boomstam of greppeltje te springen, tot ongenoegen van Freaky, soms wat kleine sprintjes te trekken, nieuwe onbekende bospaden uit te proberen en op verschillende ondergronden te lopen. Gewoon alleen maar rechtuit lopen wordt namelijk echt saai en mijn conditie vraagt ook steeds vaker om deze extra uitdagingen.

Zo denk ik dan weer terug hoe het allemaal eigenlijk begon. Het telefoontje met de vraag van Bit om mee te doen aan Ride & Run kwam mij eigenlijk best gelegen. Ik zat namelijk al een tijdje met het idee dat ik iets moest doen. Ik vond mezelf te zwaar en mijn conditie was gewoon slecht. Ik zat op het randje om er hinder van te gaan ondervinden tijdens het paardrijden. Maar je hebt nou eenmaal een keer die schop onder je reet nodig om werkelijk wat te gaan doen. En hoe begin je dan?

De uitdaging van Bit aannemen was dan ook niet moeilijk, want daarvoor had ik al een flinke schop onder mijn reet gekregen van een man waar ik behoorlijk tegenop kijk. Een icoon uit de paardensport, maar vooral een prachtig mens die helaas niet meer onder ons is. Gerrit-Jan Swinkels. In een column van hoofdredacteur Dirk Willem Rosie in de Paardenkrant konden we lezen: “Het mooie van Gerrit Jan Swinkels is dat hij uit mensen van alle rangen en standen het beste naar boven haalde. Van de werkvloer tot en met de board room, de mensen waren hem allemaal even lief. En hij zei iedereen de waarheid, om vervolgens van niemand op te kijken als het tegenovergestelde gebeurde.” Nou dat heb ik geweten!

Tijdens de eerste slipjacht die ik reed, reed hij ook mee. Terwijl we rustig van de eerste naar de tweede run stapten kwam hij naast mij rijden. Lichtelijk verrast doordat hij wist wie ik was, kletsten we wat over hoe leuk we het die dag hadden. Totdat hij zei: “Bianca, ik vind eigenlijk dat jij best wel goed kan paardrijden. En ik hoop dat je dit niet verkeerd op gaat pakken. Maar wordt het niet eens tijd dat je als sportvrouw iets aan je lichaam doet?”

Met m’n bek vol tanden heb ik iets gemompeld van dat hij gelijk had. Om vervolgens aan het einde van de jacht door hem een portje in de hand gedrukt te krijgen met de mededeling: “Ga er nou echt eens iets aan doen, maar je moet ook niet vergeten te genieten hè!” Helaas kan ik hem niet meer persoonlijk vertellen dat ik naar zijn wijze raad geluisterd heb.

Maar mede doordat iemand met zo een aanzien dit, op zo een eigen directe wijze tegen mij gezegd heeft, heeft wel dat wel over de rand geduwd om werkelijk door te zetten. Inmiddels ben ik nu heel wat kilo’s lichter en fitter. Meneer Swinkels, bedankt!


Bianca Schoenmakers

Bit-blogger Bianca Schoenmakers gaat rennen tijdens Ride&Run. Hardlopen, iets wat ze normaal zoveel mogelijk probeert te vermijden. Of ze nu – met alle Bit-lezers als stok achter de deur – in een hardloopjunkie verandert? De tijd zal het leren…

Blog Ride & Run: Klaar voor de start?

Gieren de zenuwen al door de keel of ben je de rust zelve? Over een kleine twee weken sta je namelijk met je buddy en paard aan de start van Ride & Run.

Als het goed is heb je de afgelopen weken goed getraind op jouw te lopen afstand. Met de berg aan informatie die we over je heen hebben gestort weet je al ongeveer wat je aan moet qua kleding en schoenen, hoe je met eventuele pijntjes om moet gaan en wat je beter wel en niet kunt eten. Toch komen er in de laatste weken voor een loopevenement nog een paar specifieke zaken om de hoek kijken.

Rust

Doortrainen totdat je zaterdag 27 juni aan de start van Ride & Run staat, is niet verstandig. Veel lopers nemen voor een hardloopwedstrijd dan ook rust. Het is een beetje afhankelijk van jouw niveau van lopen. Ben je beginnend, doe dan geen zware (loop)trainingen meer tot een week voor Ride & Run. Loop op woensdag nog even een keer de benen los in een kort loopje. Ben je meer gevorderd en gewend meerdere keren per week te lopen? Dan kun je in de laatste week een rustige training en uiterlijk donderdag nog een loslooprondje doen. To know: Met rust geef je je lichaam de mogelijkheid optimaal te herstellen van je trainingen en je spieren op te laden voor zaterdag.

Het weer

Afgelopen weken heeft het weer al meerdere keren laten zien dat het een eigen willetje heeft. Van 14 tot ruim 30 graden in juni! Met zulke wisselende weersomstandigheden heb je een beetje rekening te houden met de kleding die je straks aan gaat doen. Hou de weersberichten dus de dagen voor Ride & Run in de gaten en stem je kleding af op het weer. Tip: Neem bij kans op regen of wind een dun hardloopjackje mee in een rugzakje, die de ruiter op de rug kan dragen.

Inpakken

Zo’n hardloopevent zorgt best voor een beetje spanning. Bang iets te vergeten? Zorg dan dat je de dag ervoor alles al klaar legt wat je nodig hebt: je loopkleding, paardrijkleding, de spullen voor je paard en… een extra set kleding voor na het lopen. Ook handig: een paar vochtige tissues om je na afloop een beetje mee op te frissen. Tip: Maak vooraf een lijstje van wat je mee wilt nemen, dan kun je niets vergeten met inpakken.

Ride, run and have fun!

Klaar voor de start… AF! Daar gaan jullie! Dit is het moment waar jullie naar toe hebben geleefd en voor hebben getraind. Ik beloof niet dat het makkelijk gaat worden. Ik denk dat het zelfs behoorlijk zwaar gaat worden… Maar dat is niet erg! Na afloop zullen jullie trots zijn op wat jullie hebben gedaan! Dus kun je er maar beter van genieten ook! Tip: Run and smile!

Drinken

Of je nu 5 of 10 kilometer loopt: wie loopt, verliest vocht. Zeker als het warm is. Zorg dus dat je genoeg drinkt. Niet alleen voor en tijdens Ride & Run, maar ook al de dag ervoor. Wat voor jou geldt, geldt ook voor je paard: laat hem lekker drinken op de wisselpunten als daar de mogelijkheid toe is. Tip: Als het erg warm is kun je een flesje water meenemen of een bidon in een heupgordel of zadeltas. Wel even mee oefenen nog!

Don’t forget…

Jij bent niet de enige die van start gaat tijdens Ride & Run. Meerdere teams zullen hun uiterste best gaan doen en daarnaast is het bos toegankelijk voor mensen die van de prachtige natuur willen genieten. Houd je dus aan de geldende regels, zodat iedereen een plezierige dag heeft. Mocht er onverhoopt iets gebeuren of zie je een ander team in nood? Check dan even of je kunt helpen en waarschuw zo nodig de organisatie. Neem eventueel een telefoon mee, of ga zo snel mogelijk naar het wisselpunt om hulp in te schakelen. Tip: Voor telefoons heb je hele handige banden voor om de arm.

Keep it clean

Een belangrijke regels voor bosgebruikers: alles wat je mee het bos in neemt, neem je er ook weer mee uit. Laat dus geen afval achter maar drop dit bij de wisselpunten of neem het mee naar de finish en gooi het daar weg. Tip: Als jullie een rugzakje meenemen, dan kan daar ook een tasje in voor afval.

After…

In volle sprint ga je op de finish af. Alles wat er nog aan energie in je zit gooi er in de laatste meters nog uit. Achter je hoor je je maatje juichen. Jullie hebben het gedaan! En dat is een hele mooie prestatie waar je jezelf en het paard best voor mogen belonen. Voor jou geldt: genoeg drinken, een voedzame maaltijd met wat extra eiwitten (bijvoorbeeld kip, kwark, eitje) en voor je paard natuurlijk een dikke knuffel en ook de verzorging die het paard verdient! Heel veel succes met de laatste loodjes en geniet van jullie race!  
Andrea van Lieshout

]Andrea van Lieshout is een fanatiek hardloper. Van 100 meter, tot marathon, van baan tot in de modder. Niet alleen blogt ze dagelijks op www.runandrearun.nl, ze is ook trainer. Momenteel bereid ze zich voor op het WK Obstacle Course Racing in oktober in Cincinnatti, VS.

Blog Ride & Run: Gewoon voor de fun!

marlies van baalen

Marlies van Baalen met haar paard Zigeuner.

Het hardlopen gaat me op zich goed af. Ik liep altijd al een keer per week, maar dat heb ik nu voor Ride & Run opgeschroefd tot drie keer per week. En dat gaat prima!

Hardlopen is goed voor je en daarnaast is het een mooie aanvulling op mijn basisconditie die ik heb opgebouwd met het paardrijden. Ik liep altijd al hard, maar vanwege deelname aan Ride & Run heb ik het allemaal wat opgeschroefd. Meestal loop ik een rondje van 5,5 kilometer, en soms maak ik een uitstapje naar acht. Wat mij echt is opgevallen (jullie ook?) is dat het lopen elke keer anders is.

De ene keer ben ik veel vermoeider dan de andere keer. Met de spierpijn valt het gelukkig nog mee. marlies van baalenIk loop eigenlijk altijd ’s ochtends vroeg en gelukkig is het weer bijna zomer! In de winter is het nog donker ’s ochtends en merk ik dat ik dan toch minder zin heb om te lopen. De ‘morning run’ geeft echt een energyboost; als ik ’s ochtends gerend heb, kan ik de hele wereld aan!

Ik loop trouwens samen met mijn man, hij is bijna twee meter lang, maar gelukkig kan ik prima meekomen, haha! Hardlopen doe ik voor de fun, het is een goed instrument om mijn fitheid op peil te houden. Het is fijn om te weten dat het allemaal gewoon goed zit. Ik sta er dan ook anders in dan in de paardensport.

Ik loop omdat ik het leuk vind en niet omdat ik bij een club hoor of een doel wil halen. Het is gewoon heerlijk en voor mij even een manier om zonder druk te sporten. Natuurlijk probeer ik wel steeds mijn grenzen te verleggen, maar tijdens de Ride & Run zal ik de vijf kilometer lopen, omdat het paard van mijn teamgenootje normaal gewoon in de sport loopt en weinig buitenritjes maakt. En het is op de heide, dat lijkt mij erg zwaar! Ooit wil ik zelf op het asfalt wel de tien kilometer hardlopen. marlies van baalen

Behalve paardrijden en hardlopen, doe ik ook aan yoga (speciaal voor sporters) en ga ik af en toe naar bokstraining. Het houdt mijn lichaam soepel en ik haal er snel verbetering uit. Ik heb van nature een goede balans, maar bij strekoefeningen merk ik dat mijn beenspieren gewoon te kort zijn. Yoga helpt alles goed soepel te houden. Rmarlies van baalenide & Run leeft heel erg bij ons op stal!

Het valt samen met een Rabobank Talentendag, dus er zijn helaas niet veel teams vanuit Dressuurstal van Baalen, maar er wordt wel over gepraat en het steekt erg aan omdat het met paarden, buiten en in een mooie omgeving is.

Tijdens Ride & Run ren ik samen met Augustine van Ree en Gabriëlle Röst zit op het paard. We hebben nog niet samen geoefend, ons team is ontstaan na een oproepje van mij op Facebook. Helaas hebben we het alle drie hartstikke druk, dus we laten ons gewoon verrassen op de dag zelf. Het onderweg wisselen gaan we niet doen, Gabriëlle rijdt op haar eigen paard en dan is het niet zo fijn om te wisselen. marlies van baalenMet een paard heb ik trouwens ook nog niet echt getraind, alleen voor de foto’s 🙂

Het was even wennen om in het ritme te komen, maar ik denk niet dat het problemen op gaat leveren. Ik ben verder ook helemaal niet bezig met een streeftijd trouwens, we lopen gewoon voor de fun! Ik hoop dat het de 27ste lekker weer is, het is een super leuk initiatief. Door hard te lopen weet je dat je conditioneel wel goed zit, maar hoe fitter hoe beter natuurlijk. Tot over twee weken!  

Marlies van Baalen

]Dressuuramazone Marlies van Baalen is zaterdag 27 juni ook van de partij op Ride&Run.

Ride & Run: Wat als een buitenritje al lastig is?

Fotografe Fleur Louwe wil met haar paard Europe meedoen aan Ride & Run. “Maar met Europe, mijn liever te snelle dan te langzame paard, kun je als ruiter niet de instelling ‘dat doen we wel ff’ hebben. Hier moet uiteraard voor geoefend worden.” Dus dat deed Fleur met een snelheid van 60 km per uur door het bos…

Fleur met haar paard Europe

Fleur met haar paard Europe.

“De eerstvolgende mooie dag na de uitnodiging ging ik met mijn zesjarige dressuurpaard het bos in. Aangezien hij het voorjaar in de bol had, ging dit bij het eerste bospad al wat heftiger dan gepland. Buitenrijden doe ik vaker met Europe, maar het is nog nooit een lekkere, relaxte rit geweest. Nu hij weer een jaartje ouder is en hij al vaker op wedstrijd is geweest, had ik toch goede hoop.” “De eerste, supersnelle rit nam ik maar voor lief. ‘Elke week ga ik een keer het bos in’, zei ik vastberaden. Nu – inmiddels weken verder – is de moed toch wel wat weggezakt. Enkele hoefijzers zijn vervangen, setjes peesbeschermers zijn spoorloos verdwenen en springschoenen wat zijn dat…?! Europe wordt alles behalve rustiger in het bos. We rijden vaak op nieuwe paden, soms op een bekend pad, maar het blijft lastig. Ook al rijd ik met een ander paardenmaatje, dat maakt helaas geen verschil.” “Tempocontrole is ver te zoeken. Een snel paard vind ik juist leuk, maar de controle houd ik wel graag zelf. Vaak zet ik een app op mijn mobiel aan die de route en de snelheid meet. Ons record staat momenteel op 60,3 kilometer per uur. Dit was uiteraard niet mijn keus, maar de zijne… Mijn mascara was uitgelopen richting mijn oren en de adrenaline steeg tot ver boven mijn hoofd. Ik moet toegeven: het was gaaf, maar zeker niet voor herhaling vatbaar!” “Behalve het vlotte tempo heeft Europe er ook een handje van om zich onverwachts om te draaien, af en toe in combinatie met een steigeractie. De beugelriem die altijd om zijn hals hangt, komt elke rit weer van pas. Ik wil hem niet continu in zijn mond trekken, dus houd me vaak hieraan vast als hij gek doet.” “Het gekke is dat hij op wedstrijden (ook in het outdoorseizoen) fijn te rijden is. Maar zodra we het bos ingaan, is het bijna een kwestie van overleven. Het oefenen voor Ride & Run heb ik op een laag pitje gezet, maar een ontspannen bosrit kunnen maken, is zeker nog een doel. Hoe kan ik dit nu het beste aanpakken?”

Groetjes, Fleur

We vroegen springamazone Bianca Schoenmakers of ze tips heeft voor Fleur en andere ruiters die dit probleem herkennen. “Een buitenrit hoort een leuke afwisseling en ontspanning te zijn, maar dat is in het geval van Fleur zeker niet zo. Toch denk ik dat met wat training en consequent zijn dit probleem wel op te lossen valt,” reageert Bianca Schoenmakers. Lees hier haar buitenrijtips.

“Om heel eerlijk te zijn, en waarschijnlijk krijg ik door deze opmerking half dressuurminnend Nederland over me heen, denk ik dat dit een beetje een dressuurruiter-probleem is. Natuurlijk hebben wij (springruiters) ook wel eens problemen met buitenritten, maar zulk extreem controleverlies is mij gelukkig nog niet voorgekomen.”

“Springpaarden worden meestal wat losser aan de voorkant gereden. Onze paarden trainen wij zo dat we ze aan de voorkant soms redelijk los kunnen laten, zonder dat ze dan de overhand gaan nemen. Ook vinden we het niet erg als ze een keer iets uit elkaar op de voorhand vallen, want dan kunnen wij erop oefenen dat we ze vanuit die ‘verkeerde’ balans weer snel bij elkaar op het achterbeen krijgen, zonder daar al te veel moeite voor te hoeven doen. Loslaten, het lichaam lang laten worden en op de voorhand landen, is namelijk precies wat er elke sprong gebeurd, waarna ze weer snel klaar moeten zijn voor de volgende sprong. Van een dressuurpaard wordt er verlangd dat hij van voren opgericht loopt, met het gewicht zoveel mogelijk op de achterhand. Er wordt niet gewenst dat het paard in een proef hier vanaf wijkt, dus daar wordt dan ook op getraind. Hierin gaat het soms fout in mijn ogen. Het paard wordt te veel vast- en bij elkaar gehouden, waardoor hij niet goed leert hoe hij snel weer moet gehoorzamen als hij een keer uit die houding valt.”

“Vaak gaat het hier mis bij ruiters tijdens een buitenrit. Voorkom dat het paard het initiatief overneemt. Het is belangrijk dat je hier thuis al op traint door bijvoorbeeld veel korte tempowisselingen te rijden en laat je paard ook eens wat losser aan de voorkant. Als hij te veel initiatief neemt en op de voorhand valt, dan heb je daar mooi je trainingsmomentje en kun je hem leren weer snel op jouw hulpen te reageren. Maak ook af en toe eens een sprongetje ter afwisseling! En als dat goed gaat, ga dan eens door de bak galopperen zoals je in het bos zou doen, verlichte zit, hand ontspannen en versnellen.”

“Verlies je bij deze (bak)training geen controle meer, dan ben je klaar om weer naar buiten te gaan. Om te beginnen zou ik een martingaal aandoen. Mocht het paard zijn hoofd omhoog steken om te gaan lopen, dan heb je net wat meer te vertellen, omdat het bit op de juiste manier op de lagen in blijft werken. Bovendien heb je hieraan ook een halsriem zitten die je mooi vast kunt pakken in geval van nood.”

“Ga de eerste keren naar buiten na afloop van een training. Met een te fris paard naar het bos gaan, is meestal geen goed idee. Plan een klein rondje en train zo door zoals je in de bak deed. Op deze manier houd je hem bij de les en voor hem is er dan geen verschil tussen de bak en het bos. Pas als dit na een aantal keer lekker gaat, dan zou ik een galopje wagen. Gewoon op dezelfde dressuurtrainingsverantwoorde manier als in de andere gangen. Eigenlijk wil ik elke ruiter adviseren om buitenritten van het begin af aan onderdeel van de training te maken. Hoe vaker een paard het doet, hoe gewoner hij het gaat vinden.”

“Of je dit met of zonder maatje moet doen hangt helemaal van je paard af, maar een heter paard is meestal iets kalmer zonder ander paard erbij. Als je op deze manier consequent, maar toch gedurfd aan de slag gaat verwacht ik dat je binnen een paar weken een gecontroleerde buitenrit kunt maken. Mooi op tijd klaar voor Ride & Run dus!” Succes en tot in Ermelo!

Bianca

Blog Ride & Run: I’m slower than a turtle, but I run!

Inmiddels zijn we een aantal weken verder en ik moet zeggen, het valt nog niet zo tegen! Een week of acht geleden kon je me na twee minuten lopen van het asfalt afschrapen en aan de beademing leggen, maar nu treedt dat effect pas op na de derde keer zeven minuten lopen!

IMG_20150512_133903Kort nadat ik met heel dit avontuur begon besloot ik dat mijn levensstijl maar eens een beetje om moest. Meestal ontbeet ik niet, at ik niet echt gezonde tussendoortjes, om dat weer te compenseren nam ik alleen twee stuks fruit bij de lunch, veel te laat avondeten, had constant trek in zoet en vet en gaf daar dan natuurlijk veel te vaak aan toe. Natuurlijk wel regelmatig geprobeerd daarin wat te veranderen, maar gebrek aan tijd, onregelmatig leven en die irritante trek in ongezonde dingen gooide meestal roet in het eten. Het leek nondejuu wel een verslaving! IMG_20150323_194911 (Large)

Ik ben daarom begonnen met een dieet van Herbalife. Iets wat voor mij perfect werkt. Twee shakes per dag, een normale avondmaaltijd, veel gezonde snacks tussendoor en veel water drinken. En het mooie is, die belachelijke drang naar zoet is weg, dat maakt het leven een stuk aangenamer! Dit zorgt er naast het hardlopen voor dat ik aan alle kanten steeds fitter word. Eigenlijk zoals het bij een beroepssporter gewoon hoort. Het enige nadeel is, dat inmiddels bijna al mijn kleren flodderig aan mijn lijf zitten en mijn rijjasje nu meer op een tent zonder stokken lijkt! 10430053_10153214904199354_393753774661274756_n

Waar ik het hardlopen in het begin verschrikkelijk vond, begin ik er nu aan te wennen. Soms moet ik mijzelf nog wel een schop onder de kont geven om te gaan. Ik heb een aantal trucjes bedacht, zodat ik niet om een hardloopsessie heen kan. Soms laat ik mezelf ophalen om op mijn werk te komen en verbied ik de dienstdoende chauffeur mij in de auto te laten op de terugweg. Op maandagavond ga ik vaak bij mijn moeder eten en dan loop ik daarheen. Mijn moeder is nogal van het brandstof besparen, dus no way, dat die mij weer naar huis brengt.

Ook wil lopen voor een regenbui wel eens helpen. Als je die grote grijze wolk achter je aan ziet komen, geloof me, dan wil je doorlopen hoor. En soms mag ik van mezelf geen leuke dingen doen voordat ik gelopen heb. Zo heb ik dus ooit een uur tegen het aanrecht stoïcijns voor me uit staan staren, totdat ik dat zo beu was en van ellende toch maar gegaan ben. 11182144_10153236693739354_213138175636310417_n

Daarnaast helpen vrolijke kleertjes om de boel een beetje leuker te maken. Er zijn echt enorm veel leuke outfits voor hardlopers en ik hou zelf nogal van hardloopkleding met een knipoog. Zo heb ik een broek waar opstaat waar ik mee bezig ben, voor als mensen door de geringe snelheid mochten twijfelen. En ik heb een shirtje waar een tekst op staat met een behoorlijke dosis zelfspot.

Ik ga mezelf natuurlijk niet te serieus nemen als ik weer eens met m’n Jack Russel en roze schoenen door het bos aan het huppelen ben! Ik moet van mezelf minimaal twee keer, maar het liefste drie keer lopen in de week. Inmiddels ben ik erachter dat uitstellen de boel niet beter maakt en heb ik een deel van het uitstelgedrag wel afgeleerd. Een verslaving gaat hardlopen bij mij waarschijnlijk nooit worden, maar nu de resultaten zichtbaar en voelbaar zijn, begint het wel een heel stuk minder erg te worden!


Bianca Schoenmakers

Bit-blogger Bianca Schoenmakers gaat rennen tijdens Ride&Run. Hardlopen, iets wat ze normaal zoveel mogelijk probeert te vermijden. Of ze nu – met alle Bit-lezers als stok achter de deur – in een hardloopjunkie verandert? De tijd zal het leren…

« Oudere berichten

© 2021 Ride & Run

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑